حسين عليهم السلام صدق نمىكند . و اگر بگويى : آيا شما معتقديد كه پسر دختر در حقيقت پسر اصلى انسان است يا به‌طور مجاز ؟ مىگويم : كسى حق دارد بگويد كه اين به‌معناى حقيقى و اصلى است ، چون اطلاق حقيقت گاهى وسيلهء لفظ مشتركى است بين دو مفهوم كه يكى از آن‌ها مشهورتر است ، و از اين‌كه يكى مشهورتر است لازم نمىآيد كه اطلاق بر آن ديگرى حقيقت نباشد ! و همچنين كسى مىتواند بگويد كه اين اطلاق يك حقيقت عرفيه است و همان است كه بيشتر استعمال مىشود و همان استعمال در اكثر مجاز بوده و بعد حقيقت عرفيه شده ، همچون استعمال روايت در مورد حرّاج ( بيع‌المزاد ) و استعمال آسمان براى باران ! ( عرف مردم مىگويند : آسمان باريد ! ) . و نيز كسى حق دارد بگويد : كه آن مجازى است كه شارع استعمال كرده است . و در نتيجه استعمالش در هر حال مانند ساير مجازهاى معمول جايز خواهد بود . و از جمله چيزهايى كه دليل بر اختصاص تنها فرزند فاطمه به پيامبر صلى الله عليه و آله است نه ديگر بنىهاشم آن است كه بر آن حضرت ازدواج با دختران حسن و حسين و ذريهء ايشان ، هرچند دور باشند و با فاصلهء زمانى جايز نيست ، در صورتى كه ازدواج با دختران ديگر بنىهاشم از طالبيان و ديگران جايز است و اين خود دليلى بر قرابت بيشتر و بودن ايشان فرزندان اوست . زيرا از خويشاوندى جز اين جهت چيز ديگرى در اين‌جا موردنظر نيست ، چون ايشان نه برادرزاده‌هاى ايشان و نه خواهرزاده‌هاى آن